آثار

فرم مقرنس‌گونه و صلب با دلی نورانی که تداعی‌گر روح خیال انگیز است، با تقاطع نور و ماده، روایت گذار از غیاب و تاریکی به حضور و روشنایی است؛ همچون تجربه عرفانی در معماری ایرانی که نور نه برای دیدن، که برای یادآوری راهی است که از زمین آغاز می‌شود.